Voorjaarsdebat

Hieronder vind u de woordvoering “voorjaarsdebat” van Fractievoorzitter Robert Prummel.
De door de Stadspartij ingediende moties vindt u later op onze website.

Voorzitter,

Het is alle hens aan dek! En nu de bemanning staat aangetreden blijkt deze te groot te zijn…
Onze stad heeft immers meer ambtenaren in dienst dan verantwoord is.
In deze zware tijden wil de Stadspartij de collegepartijen graag helpen.
• De Stadspartij is het met de VVD eens dat de belastingen niet mogen stijgen. De lastendruk is hoog en een belastingverhoging is in verband met de afspraken over het ondernemersfonds en de positie van woningbouwcorporaties ongewenst.
• De Stadspartij is het met de SP eens dat juist in tijden van crisis sociaal beleid nodig is.
• De Stadspartij is het met D66 eens dat we juist nu moeten blijven investeren in onze kracht en concurrentiepositie. Ook het cultuur- en onderwijsaanbod van de stad verbetert de aantrekkelijkheid van onze stad als reisdoel en vestigingsplaats. Kiezen voor onze kracht wordt onmogelijk gemaakt door de andere leden van coalitie.

Maar ja,
Zo zitten we, wanneer we die drie keuzes over zouden nemen, net zo klem als de coalitie en het College. We willen best meedenken nu het college in zwaar weer zit, maar de verantwoordelijkheid voor de consequenties van de zware bezuinigingen nemen wij niet op ons. We waren het immers niet eens met de veel te kostbare projecten van de opeenvolgende colleges.
Wie al deze punten wil realiseren, en VVD, SP en D66 ieder hun zin geeft, komt aan saneren niet toe Door het sparen van kool en geit wordt het nagestreefde risicoprofiel van 0,8 ook niet gehaald.
De Stadspartij is teleurgesteld dat de Raad geen keuzenota heeft ontvangen.
Maar goed, iedere partij heeft gerechtvaardigde verlangens, wij ook. de Stadspartij dient daarom verschillende moties in.

De meest voor de hand liggende bezuiniging werd weer over het hoofd gezien; Het Groninger Forum is steeds ongeloofwaardiger geworden. Een deel van de Raad is daarvoor doof en blind,. Van de commerciële invulling komt niets terecht. Dat deze heilige koe niet wordt wegbezuinigd is, gezien tegen het licht van de offers die succesvolle en veelbelovende instellingen moeten brengen onredelijk. De cijfers die Wethouder Schroor geeft in verband met het afblazen van het mislukte project zijn overigens ongeloofwaardig! Wij dienen schriftelijke vragen in en vragen om specificatie van het bedrag dat vrijvalt bij stoppen met de bouw van het forum.

Het schip van het huidige College heeft met deze bezuinigingen langs de bodem geschraapt. Met de kaasschaaf en een trucje met de belastingen en reinigingsheffing kan het college keuzen nog nèt vermijden. Nu is, wanneer de voortekenen ons niet bedriegen, het ogenblik in zicht waarop we die keuzen wèl moeten maken. Het is tijd voor een kerntakendiscussie!

Idee: Nieuwe wapenspreuk: schoon, heel en veilig
Daarover wil ik een tipje van de sluier oplichten; De Stadspartij kiest voor mensen en niet voor stenen. Minder beleidsvorming staat voor ons centraal. We moeten ons concentreren op het schoon, heel en veilig houden van de stad! Dat levert dan ook het betaalde werk op waar veel Stadjers naar verlangen.

Ik was erbij toen de verkeerde koers werd ingezet; het was in 2002. De PvdA had zich in het hoofd gezet dat er sprake zou zijn van “publieke armoede temidden van particuliere rijkdom”. De overheid, jaloers van aard, kon niet verdragen dat zoveel geld aan de politieke macht werd onttrokken.

De gemeente ging, gevoed door een ruime bijdrage uit het gemeentefonds en vele subsidies groeien als kool. Sparen leek niet nodig. Zelfs de VVD ging indertijd accoord met een OZB-verhoging die onze stad tot een van de duurste van ons land maakte. De overheid ontpopte zich als een hollebolle Gijs. Sparen was onnodig want de bomen groeiden tot in de hemel. Zo werden twee te dure plannen gemaakt; tram en forum.. Ook het avontuur van actieve grondpolitiek durfden we aan! De binnenstromende leges en subsidies leken een grote staf bij RO/EZ te rechtvaardigen.
Waren we toen terughoudender geweest dan hadden we kunnen sparen. Sparen in tijden van overvloed en reserves aanspreken in moeilijke tijden is logisch; nu lijkt, op gezag van een accountant, sparen tijdens de crisis het parool te zijn.
Zo hebben we het paard steeds achter de wagen gespannen.