Stadspartij over gemeentebegroting 2016

Foto: RTVNoord
Foto: RTVNoord

Vorige week besprak de gemeenteraad de gemeentebegroting 2015. Hieronder de bijdrage van de Stadspartij.

Kent u het sprookje Voor de verandering al?

Er waren eens in een stad, hier niet zo ver vandaan, vier prinsesjes. Deze prinsesjes regeerden samen een klein koninkrijkje en hadden samen besloten om het ánders te gaan doen, Voor de verandering, noemden ze dat. Dat wilden ze zo graag, omdat de boze rode koning vóór hun tijd regeerde zonder te luisteren naar het volk. Van het grote groene prinsesje werd het meeste verwacht…

Het rode prinsesje was net flink afgevallen en voelde zich nog wat onwennig met haar nieuwe postuur. Het ándere groene prinsesje had soms een afwijkende mening, maar draaide na een nachtje in de kerker meestal snel weer bij. Het vierde en laatste prinsesje, blauw, was wat stil en hoorde je niet zoveel, maar dat hoefde ook niet, want papa’s wil was immers wet.

Af en toe kwamen er zes prinsjes voorbij. Met liefdesbrieven, ook wel ‘moties’ genoemd, probeerden de prinsjes de prinsesjes te verleiden tot het maken van betere besluiten, en die liefdesbrieven werden vaak geschreven met hulp van de mensen uit het koninkrijkje. Maar de vier prinsesjes waren verwend en wilden helemaal niet luisteren naar de prinsjes, want die waren alleen maar lastig. ‘Wij willen de baas blijven,’ zeiden de prinsesjes en zo bleef vaak de poort van het kasteel gesloten.

Het begon als een mooi sprookje, het aantreden van dit college. Voor de verandering, dat was een aansprekende en veelbelovende titel voor dit collegeprogramma. Maar wie de woorden op papier gelooft, komt in de praktijk bedrogen uit.

De nieuwe plannen voor de binnenstad bijvoorbeeld. Het ene moment verwijt het college de Stadspartij sprookjes te vertellen en er zelf in te geloven, het andere moment verkondigt wethouder Van der Schaaf, en ik citeer: “Om het draagvlak voor het plan te verbeteren, gaat de gemeente Groningen het idee de komende tijd nog eens beter uitleggen.” Conclusie: u hebt er dus niet goed over nagedacht en u hebt het voor de verandering níét anders gedaan, als een verwend prinsesjes dat gewend is altijd en direct haar zin te krijgen. De Stadspartij herhaalt haar zorgen over de bereikbaarheid van de binnenstad voor een grote groep mensen en betwijfelt of wij als gemeente nog wel kunnen blijven voldoen aan de prestatieafspraken die er zijn gemaakt t.a.v. hoogwaardig openbaar vervoer.

De Noorderplantsoen-discussie ging, voor de verandering, óók niet anders. Omwonenden en de parkcommissie trokken aan de bel van het kasteel. De oppositie, uw prinsjes, kwam met een handvol moties om een aantal problemen eenvoudig op te lossen. Maar in plaats van dat u als college meedenkt, of dat u als coalítie meedenkt, dicteert u een motie die uitspreekt dat er niets aan de hand is, en dat alles moet blijven zoals het is. De wil van papa Joost is wet.

Voor de verandering? Alleen als het u uitkomt. Waar het gaat om zaken die de héle stad aangaan en waar de héle stad over mee zou moeten praten, bent u helemáál niet voor verandering, participatie, luisteren náár en samenspel mét de Stadjer. Daarmee is uw collegeprogramma tot een sprookje verworden.

Het constant verwijzen in discussies naar Let’s Gro is een farce. Dit speeltje is ooit door een vorig college in het leven geroepen; de raad heeft hier nooit kaders voor gesteld. Het is een ideeënfestival, prima, maar het is absoluut géén inspraakprocedure. Bovendien, Let’s Gro faciliteert slechts, “de slingers moet men zelf ophangen”, zoals in het jaarverslag is te lezen. Dit ideeënfestival alléén kunt u niet gebruiken voor verandering, participatie, luisteren náár, maar ook samenspel mét de Stadjer.

Iets anders wat ons nu écht wreekt is het idee van “de compacte stad”, waar de Stadspartij al sinds jaar en dag afscheid van wil nemen.

Nu zien we de problemen zich namelijk opstapelen. Het Oosterhamriktracé, het parkeerbeleid (meer betaald-parkeren-zones maar te weinig parkeerruimte voor bewoners), studentenhuisvesting, optoppingen van panden, de situatie Noorderkerk, het gebruik van het Noorderplantsoen en de toename van evenementen. Allemaal zaken waarvoor het college veel partijen wil faciliteren, maar waardoor de balans in veel wijken aan het verschuiven is. De problemen van de compacte stad komen óók tot uiting in de fietsstrategie, in de Binnenstadvisie en in de plannen voor de zuidelijke ringweg ‒ de verkeersafwikkeling in de wijken. Het is alarmerend dat in een brief van de minister iets staat dat haaks lijkt te staat op datgene wat het tracé besluit is wastgelegd. Ik doel daarbij op het gedeeltelijk verdwijnen van de zonneweide van de Papiermolen. Als je de brief van de minister leest kan je concluderen dat het om een hele grote ingreep gaat. Dat deed bij ons de alalarm bellen rinkelen. Gelukkig is gebleken dat het in de praktijk wel meevalt, maar wij blijven wel op onze hoede. Want kennelijk is de communicatie tussen de minister en ons stadsbestuur niet helemaal helder.

En dan zijn er natuurlijk nog de volgebouwde binnentuinen en gesloopte woningen waarvoor een heel ander studentenpand in de plaats kwam.

Ook op het gebied van gezondheid breekt de compacte stad zich op. We weten immers dat mensen zich prettiger voelen bij veel groen in hun woonomgeving, en dat dat positief werkt op het welzijn van mensen. We moeten dus de ruimte opzoeken en het groen dat we nog hebben, koesteren en beschermen. Op dit vlak hadden we méér verwacht van het groene prinsesje met de linkerhanden. En wanneer de Stadspartij spreekt over “groen”, dan hebben we het niet over het onkruid dat we door de eerdere bezuinigingen op de BORG steeds meer zien woekeren.

Zie hier een aantal voorbeelden waar de compacte stad zich wreekt en ten koste kan gaan van de leefbaarheid. Mede daarom dienen wij ook een aantal moties over huisvesting in.

Het college beoogt meer evenementen met minder overlast te kunnen faciliteren. Ondanks het feit dat nog niet alle locatiemogelijkheden optimaal benut worden, zijn we al wel evenementenstad van Nederland geworden. En daar mogen we onszelf best een compliment voor geven. Toch lukt het ons niet om een ijsbaan op de Grote Markt en een nieuwjaarsfeest te faciliteren. Dat zijn nu typisch twee evenementen die uitermáte geschikt zijn voor de héle stad, voor álle Stadjers en voor de regio.

Het college blijft maar spreken van: “de jonge, bruisende, innovatieve ‘smart city’, die zich duurzaam ontwikkelt en tal van kansen creëert en het kwetsbare, minder vitale en minder zelfredzame deel, dat ondersteuning hard nodig heeft en ook kansen verdient”. Het gaat mij hier even om dat woordje “deel”.

Waar in de voorjaarsbrief nog werd gesproken over kinderen in armoede, over mensen die lastig passend werk kunnen vinden, die de eindjes moeizaam aan elkaar kunnen knopen en die niet mee kunnen doen aan de bruisende Groningse samenleving, blijkt nu dat deze Stadjers zijn vervallen en gedegradeerd tot het samenvattende woordje “deel”. U blijft als college maar hameren op “jong”, “bruisend” en “succesvol” en minimaliseert mensen die het wat minder hebben tot dat ene woordje: “deel”. Wanneer u wilt verbinden, geldt niet alleen het onderscheid tussen de kansrijken en de kansarmen.

Voorzitter,
Aan mijn rechterzijde zit een yuppencollege

In het algemeen ventileert het programma Economie en Werkgelegenheid vooral de toon van het succesvolle gezicht van de stad. Er gaat veel aandacht naar start-ups e.d.
Inmiddels is een plan naar de raad gestuurd over de vroege opsporing van Stadjers met schulden, en over financiële educatie die die schulden kan voorkomen. Wat de Stadspartij betreft gebeurt dat minder vrijblijvend dan tot nu toe. Wij zijn voor zachte dwang. Geen sancties, maar positief begeleiden. Ook hier zouden de uitkomsten van het Veranderlab Sociale Zekerheid aan bij kunnen dragen.
Het college denkt met brood en spelen het volk te kunnen vermaken, want de leges voor evenementen worden minimaal verhoogd. Het college stelt dat we onszelf anders uit de markt prijzen. Grote evenementen die overigens veel omzetten. Voor volksevenementen, waar álle Stadjers wat aan hebben, valt natuurlijk altijd een uitzondering te maken.

Ondertussen verhoogt u wel de tarieven van de begravenisrechten (1,72%+2,85%)
Misschien wat luguber, maar de uitdrukking “de een zijn dood, is de ander zijn brood” is nu wel heel erg van toepassing. Daarom steunen wij het amendement van de Christen Unie. Voor precario (1,72%+6,65%) De parkeervergunningen wilt u nogmaals gaan verhogen, terwijl wij nog een discussie over het totale parkeerbeleid moeten voeren. Daarom steunen wij de motie van de VVD.

Mijn fractie wil de wethouder van sport graag een compliment maken over zijn inzet voor Kids United. Zij zoeken een eigen locatie en de wethouder neemt hier zijn verantwoordelijkheid voor een heel mooie sportvereniging voor kinderen met een handicap.

Voorzitter,
Hoe het sprookje van de vier prinsesjes waarmee ik begon afloopt, is helaas niet bekend. Ook niet hoe lang en hoe gelukkig de prinsesjes zullen leven. Misschien krijgen ze nog ruzie of laat het groene prinsesjes zich niet meer zo makkelijk en vaak in de kerker opsluiten. Misschien luistert het blauwe prinsesje straks wel niet meer naar vader.

En zo komt het sprookje Voor de verandering tot het (open) einde.

Ik dank u wel.