HET EERLIJKE VERHAAL

By 7 mei 2021Nieuws

Twee weken geleden presenteerde het college haar visie op het verkeer binnen de ring voor de komende jaren. Een ronkend plan van ferme taal en fraaie horizon. Maar zoals de bewoners van de Lagelandpolder al hebben mogen ervaren, worden de zorgen en vragen van bewoners over het hoofd gezien. Zoals die van de Oosterhamrikzone waar de gemeente zich blijft inzetten voor een auto-ontsluiting tussen ringweg en het UMCG.  

Wat is de noodzaak voor een auto-ontsluiting door de Oosterhamrikzone? 

Sinds de gemeente plannen heeft voor een auto-ontsluiting door de Oosterhamrikzone houdt het college vast aan het idee dat een dergelijke weg noodzakelijk is. De plannen zijn meerdere malen aangepast, maar de noodzaak staat voor het college vast. Buurtbewoners en de gemeenteraad hebben aangedrongen om ook uit te rekenen wat er gebeurt als er geen auto-ontsluiting komt. Ondanks toezeggingen is dat tot op heden niet gebeurd. Kan het zijn dat de resultaten niet in het straatje van het college passen? 

Buurtbewoners komen niet los van het idee dat er twee zaken spelen die de keuze van het college bepalen. Ten eerste is er het UMCG, de grootste werkgever in de gemeente. Die vraagt al jaren om deze verbinding om de druk op de hoofdingang en de Petrus Campersingel te verminderen. Het onderzoek dat de gemeente in 2018 heeft laten doen, toont echter aan dat een ontsluitingsweg door de Oosterhamrikzone nauwelijks soelaas biedt voor dit probleem. 

Aan de andere kant is bekend dat het college de Korreweg graag als fietsstraat wil inrichten. Dat kan alleen op een verantwoorde manier als voor de automobilisten een alternatief is voor de Korreweg: het Oosterhamriktracé. In het mobiliteitsplan schrijft het college zelfs dat de gemeenteraad al heeft besloten om de Korreweg een fietsstraat te maken. Dat is zeer zeker niet het geval. Zonder Oosterhamriktracé staat de fietsstraat op losse schroeven.  

WC Eend 

De gemeente heeft in de loop van de jaren verschillende plannen gepresenteerd die altijd onderbouwd werden door onderzoeken. Het is best vermakelijk om die eens naast elkaar te zetten want de enige rode draad in de onderzoeken is dat ze altijd de keuzes van het college onderbouwen. Naast elkaar gezet is het een ratjetoe. Zo werd er in 2015 nog beweerd dat het fietsverkeer zou afnemen in alle plannen daarna is het fietsverkeer steeds belangrijker geworden. Ook de voorspelde verkeersbewegingen wisselen van keer tot keer. In de huidige plannen gaat het college ervanuit dat een ontsluiting via het Oosterhamriktracé zo’n 7.000 autobewegingen per dag oplevert. In 2018 was dat nog 13.000. In die plannen was echter de fietsstraat Korreweg meegenomen. Die is nu handig weggelaten. Bovendien wil het college woningen voor 4.000 nieuwe bewoners realiseren die kennelijk geen auto voor de deur willen hebben. Het lijkt dat het college zijn onderzoek laat doen door de onderzoekers van WC Eend, die erom bekend staan een bepaalde voorkeur te hebben.  

Problemen doorschuiven 

Een ander kenmerk van de huidige plannen is dat problemen zover mogelijk worden doorgeschoven. De plannen dienen vooral om vast te stellen dat een Oosterhamriktracé realiseerbaar is. Knelpunten passen daar niet in. Eerst moet de gemeenteraad zich committeren aan het plan, dan pas wordt er naar oplossingen gezocht. Zo is er voor de fietsstraat Korreweg toe nu toe alleen gekeken naar stukken zonder kruisingen. Of de kruispunten op de route wel veilig zijn moet nog bewezen worden. 

Het Oosterhamriktracé kent ook dergelijke zorgenkindjes. Het Wielewaalplein bijvoorbeeld waar bussen, auto’s en fietsen elkaar kruisen. Veilige oplossingen nemen ruimte in. Dat gaat op zijn minst ten koste van parkeerplaatsen op het plein. Over de nieuwe busbaanbrug moeten van beide kanten bussen, auto’s en fietsen rijden. Hoe het verkeer veilig naar de brug komt, is nog onduidelijk.  

Welke ruimte? 

Maar het meest frustrerend voor de buurtbewoners is nog altijd de toon die de plannen kenmerken. Ook nu weer slaat het college zich op de borst dat ze erin geslaagd is om nieuwe kansen te scheppen voor de buurtbewoners: meer ruimte, meer groen, meer kwaliteit. Vage beloftes. Wat het college niet noemt is de prijs die de Oosterhamrikzone betaalt als de plannen doorgaan. Door de Thomassen à Thuessinklaan en de Vinkenstraat komt een baan waarover van twee kanten bussen met 50 kilometer per uur rijden. Los van de overlast en de onveiligheid die dat oplevert in woonstraten, blijft er nog maar beperkte ruimte over voor het andere verkeer. Bewoners leveren in op tuintjes en een hele rij aan parkeerplaatsen. Bij een verhuizing of zelfs bij het bezorgen van een pakketje staat alles vast. Ook belooft het college een groene oever voor het Oosterhamrikkanaal, maar vergeet dat er woonschepen liggen die daar hun tuinen hebben. Waar is de ruimte voor al dat moois als er ook nog eens 2.000 woningen gebouwd moeten worden? 

Dat de tijd in Groningen niet stil staat weten wij allemaal. Dat er nieuwe ontwikkelingen zijn waardoor soms moeilijke keuzes gemaakt moeten worden is bekend. Dat weten ook onze bewoners. Het wordt daarom hoog tijd dat het college het eerlijke verhaal vertelt als het om grootscheepse plannen gaat. De inwoners van Groningen zitten niet te wachten op mooie praatjes en vage beloftes. De inwoners van Groningen willen weten waar zij aan toe zijn. Onze burgers hebben daar recht op. Het college verkoopt geen stofzuigers maar moet zorgen voor een kansrijke en leefbare gemeente. Duidelijk maken waar wij winnen en waar wij verliezen. Het eerlijke verhaal. 

 

Laat een reactie achter