Met frisse moed de verkiezingen tegemoet!

Allereerst alle lezers een heel gelukkig en gezond 2014 gewenst!

Het wordt voor de Stadspartij een spannend jaar. Op 19 maart wordt de nieuwe gemeenteraad gekozen en wij gaan er natuurlijk keihard aan werken om een fantastisch resultaat te boeken!

De Stadspartij wil namelijk dat onze stad mooi en leefbaar blijft, en wat dat betreft werden we niet zo blij van de discussie gisteren in de gemeenteraad over de kerntaken van de gemeente. Zo’n discussie veronderstelt een vermindering van taken, maar het is juist andersom: de gemeente krijgt er méér taken van het rijk bij door de decentralisaties en tegelijkertijd een korting op het gemeentebudget. Meer taken met minder geld dus.

Dat betekent dat uiteindelijk de burgers de taken, met name de zorgtaken, zelf (en meestal voor niets) gaan uitvoeren. Het is niet zo verwonderlijk dat vrijwilligers tegenwoordig ‘hot’ zijn, vooral in de ogen van de beleidsmakers. De gastspreker, Albert Jan Kruiter, zei het zelf: de verzorgingsstaat is ten einde. Ja mensen, we moeten alles weer zelf doen.

De decentralisaties en de kaalslag van het budget nopen de gemeente tot een herbezinning van en op haar taken. Kruiter ging er diep op in: hoe zit het met de relatie burger en overheid? De oorsprong ligt in het burgerschap, dat we meekrijgen vanaf onze geboorte, met de daarbij behorende rechten (bescherming door de overheid) en plichten (o.m. betaling van belasting). Volgens Kruiter is het burgerschap in de loop van laatste decennia geëvolueerd tot een klantrelatie: de gemeente stelt zich op als dienstenleverancier en het vanzelfsprekende vrijwilligerswerk dat voorheen van bijna iedereen werd verwacht is overgenomen door betaalde krachten.

Op dit moment wordt het vrijwilligerswerk echter weer de hemel in geprezen en is de klant geen koning meer: er is immers geen geld meer voor betaalde krachten. Bovendien, stelt Kruiter, is er wel hopeloos veel geld gemoeid met de ouderschapstoeslagen, het PGB (3,5 miljard!), en als het zo doorgaat zijn we in 2040 als samenleving zo’n 40% van ons nationale inkomen aan zorgkosten kwijt.

De decentralisaties gaan daarom gepaard met het afschaffen van rechten. Dat zie je bij de Wet Werk en Bijstand (WWB), waar een recht op uitkering nu alleen bestaat als er een tegenprestatie wordt geleverd. En dat zie je bij de Wet Maatschappelijk Ondersteuning (WMO), waar de overheid slechts een compensatieplicht heeft indien een hulpvrager zijn of haar beperking kan aantonen. Het gelijkheidsbeginsel komt onder druk te staan.

Kruiter ontwikkelde het concept van Publieke Waarden: de markt die voor efficiency moet zorgen, de overheid die voor legitimiteit zorgt en de samenleving die voor betrokkenheid zorgt.

Maar wat doe je dan met botsende belangen in het domein van de samenleving, is de vraag die de Stadspartij opwierp? Je kunt het prachtig vinden dat ondernemers in een wijk tien werklozen aan het werk willen helpen, maar wat als de mensen daar niets in zien en een beroep op de overheid willen doen voor opleiding en uitkeringen? Kán dat dan niet meer? En hoe ga je dan om met willekeur, en dus met ongelijke behandelingen?

Kortom: het laatste woord is hier nog lang niet over gezegd!

De Stadspartij blijft haar ‘partij’ meeblazen in de discussie en wil vooral dat alle Stadjers gelijke kansen hebben én houden op werk, een redelijk inkomen en een leefbare woonomgeving.

De fractie van de Stadspartij